26 februari! En we zijn weer in het land.

 

smile-no-snor-frame.jpg

 

 

 

De lezer zal het in november niet gemerkt hebben, maar mijn moeder werd knorriger en knorriger. Reumatiek. Hoe meer winter, hoe meer reumatiek, hoe meer mijn moeder bijt. Opeens heeft ze dan haar koffers gemaakt en we zijn sito presto naar het zuiden gevlogen. Ik mee want er moest iemand de koffers dragen en ik mag als autist niet alleen thuis blijven van mijn moeder. Te gevaarlijk. Het huis zou wel eens kunnen afbranden.En nu zijn we terug want het geld was op.

Voordeel van een verblijf in het zuiden is dat je moeder plotsklaps veel vriendelijker wordt. Nadeel de zandstormen, de vrouwen die er in tenten gekleed lopen en waar je niet naar mag kijken of je hebt bonje met hun eigenaar, maar vooral de pijnlijke schaarste aan internetcafés. Zelfs als je toch ergens een konijnenpijp vindt met pc’s, zit je klem, want er zitten dan foute toetsenborden aan of het zijn schermen met een vreselijke resolutie, en tekeningetjes maken en laden, daar moet je zelfs niet aan denken! Ik bedoel maar, je kunt er moeilijk een blog onderhouden.

Dat heb ik dus ook niet gedaan!

Maar wat merk ik nu ik na drie maand mijn dashboard bij WordPress weer openmaak en de statistieken doorneem? Ik merk dat ik helemaal niet om de haverklap een bericht moet zetten om meer bezoekers binnen te brengen. Ze komen vanzelf! En even talrijk. Indien niet talrijker. Toegegeven, ik krijg geen plotselinge lawines binnen zoals wanneer je even gek doet op de site van Geenstijl (maar dat kun je maar een paar keer doen, want die van Geenstijl lusten natuurlijk niet dat je hun publiek aftapt en je gaat meteen in de ban wegens ‘asociaal’! Ha! Asociaal, ik?), maar er blijkt gedurig bezoek te zijn bij Liefde en Hondjes.

Daarmee is de cirkel rond: ik wou helemaal geen blog maken indertijd. Nee, ik wou een boek op internet zetten en gelukkig bood WordPress de faciliteiten en zelfs uitleg hoe je dat moest doen. Er komen dus lezers het boek lezen zonder dat ik ze moet aanporren (goed, er komen er een boel omdat ze denken dat ze aan hun trekken gaan komen inzake sex met hondjes, wat maar deels lukt, maar iedereen mag binnen van mij!).

Ik ga dus zuinig zijn met nieuwe berichten. Tenzij mij gesmeekt wordt om nieuwe tekeningetjes en berichten. Ik heb het trouwens alweer erg druk. Waarschijnlijk om mij kalm te houden zei mijn moeder tegen mij: ‘Waarom schrijf je niet even een nieuw boek?’

Nou, al mijn aandacht (en dat is een hoop) gaat nu dus dàar naartoe.

Wat niemand mag beletten het hier al voorhanden boek te lezen!

Gelukkig Nieuwjaar (en veel liefde) ook nog toegewenst aan Chantal! Beter laat dan nooit.

al-en-bing-bang-en-verliefd-frame.jpg

 

 

 

 

 

 

 

Toedeloe!

‘Wat,’ vraagt mijn neefje Bart (levensgrote nerd, onder ons gezegd, nog altijd niet getrouwd overigens) zich hardop af, ‘is de relevantie van de rubriek ‘snelst groeiende blogs’ op de dashboard werkpagina van WordPress?’Mijn antwoord: ‘geen!’

‘Geen?’

Bart snuift, ik klik naar de Engelse versie van WordPress, en kijk, hup: nee, daar heb je die rubriek dus niet! Ik doe triomfantelijk.

(Terzijde: natuurlijk stond ie daar niet, die rubriek, bij nadere beschouwing, want het ging niet om dezelfde bladzijde-in-een-andere-taal, het ging in het Nederlands om je eigen dashboard pagina, en het ging daar in het Engels om de algemene pagina http://wordpress.com/, vergelijkbaar met http://nl.wordpress.com/ in het Nederlands, maar vergeet u deze passage tussen haakjes meteen, we gaan het zo laten, want het klonk goed wat ik zei, en anders is de opbouw van dit betoog helemaal om zeep!)

Waarschijnlijk, dames en heren, staat de rubriek ‘snelst groeiende blogs’ daar niet in de Engelstalige versie – omdat ie daar gewoonweg niet hoeft! Op de Nederlandstalige pagina hebben we daarentegen waarschijnlijk grote nood aan vulling, omdat er allicht niet genoeg Nederlandstalige WordPress blogs voorhanden zijn om de pagina zondermeer relevant te vullen met de categorieën van de Engelstalige pagina. Op de Engelstalige pagina kun je gewoon af gaan op statistieken: er wordt écht razend veel geklikt op bepaalde blogs. Bij Nederlandstalige is dat maar de vraag. Als je gaat kijken bij ‘hot blogs vandaag’ en het aantal reacties op die blogs die dag telt, nou, dan volstaan kennelijk vaak een handvol commentaren!

Logisch dat de Engelstalige pagina kan volstaan met categorieën en met wie er in die categorie het meest bezocht wordt. Het merendeel van de éen komma zes miljoen WordPress blogs zal Engelstalig zijn. En er is een Engelstalige markt van hoeveel potentïele bloggers en blogbezoekers? Driehonderd, vierhonderd, vijfhonderd miljoen Engelstaligen? (Ik tel voor het gemak de baby’s die nog niet op internet kunnen mee, want over een paar jaar kunnen ze dat wel.) En hoeveel Nederlandstaligen kunnen er maximaal aangesproken worden? Drieëntwintig miljoen? Zegge (plus minus) twintig keer minder?

Hoe snel een blog groeit is trouwens een rare zaak. Een blog groeit post per post, maar er hoeft blijkbaar zo goed als niks in een post te zitten om geteld te worden. De blogger die éen lang doorwrocht doordacht artikel uitschrijft (De lullo! Dom! Wie is er nu zo stom om iets doordachts te schrijven?), komt niet in de lijst, maar wie xx posts van éen regel in hoog tempo achter elkaar afscheidt wel!

Op dit moment bukt Bart weer over mij heen en roept: ‘Zultkop! Zoek eerst de feiten uit, man! Wat zijn de feiten? Kom je wel op de lijst als je in hoog tempo xx posts afscheidt? Heb je niet gezien dat WordPress spreekt van een Special Formula om z’n rangschikking te bepalen?’

Ja, bij nader onderzoek heeft ie gelijk.

‘Sorry, Bart!’

Want het is ontiegelijk moeilijk om een touw te knopen aan hoe WordPress die groei bepaalt. Doe zelf de proef op de som en onderzoek even de 5 snels groeiende blogs van vandaag. (Vandaag? 22 oktober dus.) Er zijn er bij die maar éen bericht per dag publiceren! Bijvoorbeeld http://detender.wordpress.com/, die z’n blog detender at media heet (media, dat klinkt altijd goed, heh?), die z’n laatste bericht een week geleden op 15 oktober gepubliceerd heeft (van snel groeien gesproken!), en dan nog een bericht over (asjeblief!) the truth about food! Alsof dat relevant is! Een onderwerp voor de extra katern van de krant op zaterdag met de bedoeling van de uitgever ze wat dikker te maken met een hoop GO (gratis onnozelheid)! En dan te weten dat meneer De Tender naar het schijnt achter de schermen van de Belgische Staats Omroep de plak zwaait over héel de televisie-afdeling ervan. (Toegegeven, zéer deskundig en aardig, volgens Bart die het heeft horen zeggen.) Alsof hij daarbij nog tijd heeft om zijn site het snelst te laten groeien! Hij heeft geen tijd! Hij zit tot zijn nek in het werk! Hij transpireert ervan! Dikke dikke dikke druppen! Hij wordt wanhopig van de vloed programma’s die op hem af komt en die hij allemaal en met alle macht genadeloos onder de zeer gevreesde grootste gemene deler moet zien te krijgen! Want een kind van 12 moet ze allemaal leuk vinden (en dan denken we hélemaal niet aan een slim kind maar liefst aan éen met twee (2) jaar taalachterstand!)! Dat valt niet mee, hoor! Hélemaal niét! De Tender zit zijn 1000 programma’s dan ook tot s’avonds laat allemaal eigenhandig te vereenvoudigen (eenvoud siert de mens). Het licht blijft aan in zijn kantoor tot na middernacht – en deze Atlas van de Media zou nog ademruimte hebben om aan een blog te werken? Onmogelijk. Alleen onnozelaars met niks om handen hebben daar tijd voor.

Tenzij hij natuurlijk een pril meisje inhuurt bij een uitzendbureau dat net is afgestudeerd in Moderne Mediatechnieken en zij z’n posts in zijn plaats moet verzinnen. Kan best. Wie verzint er anders berichten over met mededelingen als ‘het boek is opgedeeld in zes hoofdstukken’ (wat een openbaring! Ik krijg er een hete flash van ) en ‘ik heb deze week veel meer groenten en fruit gegeten’ (God in de hemel, dat moet ik noteren!). Wie verzint het anders? Alleszins niet Ryszard Kapuscinski, want die is intussen dood, heb ik gehoord. Dood! Dat komt ervan! Te veel diepgang!

Nee, de waarheid is waarschijnlijk gewoon dat z’n blog niét snel groeit. Of dat ik er niks van begrijp. Goed, we laten detender at media weer met rust en gaan verder met de analyse: er staan ook zogezegd snelst groeiende blogs in de lijst die dagen niet éen maar zelfs geen bericht publiceren! Hoe kan dat? Niemand die mij antwoordt, maar foto’s publiceren lijkt anders wel goed te werken. Foto’s wegen natuurlijk wel wat bij het uploaden. Betekent dit dat het aantal gebruikte bites meetelt in de formule? (Anderzijds is 72 dpi de norm voor illustraties, dacht ik, dus als je foto’s van die norm doorstuurt, wegen ze dan wel zo veel door? Of kun je daar geweldig overheen gaan en bijvoorbeeld foto’s van 1200 dpi op je site krijgen?) Ik word er meer en meer beduusd van. Wordt verder het aantal reacties meegeteld? Misschien. Lijkt logisch. Maar ik blijf vasthouden aan het idee dat het aantal blogposts op korte termijn zwaar weegt. Waar gaat het in een blog anders om? Om de blogs, gatverdamme! Goed de formule van WordPress blijft dus geheim, maar we gaan daarom niet bij de pakken blijven zitten, laten we het er maar op wagen, want het lijkt me toch interessant om even een explosie van postjes uit te proberen. En ik heb intussen zoveel voorbereidend werk gedaan dat ik er nu niet graag mee ophou.

Samengevat, besluit: de rubriek ‘snelst groeiende blog is totaal onrelevant’.

– Tenzij je die situatie natuurlijk aangrijpt om zelf even in beeld te komen.

‘Niemand kan zonder exposure,’ zegt Bart. (Ah? Waarom werkt ie dan niet aan z’n eigen exposure? Waarom loopt ie dan al jaren in witte sokken?) Wie in de rubriek ‘snelst groeiende blog’ geafficheerd wordt, is volgens hem in elk geval wel zichtbaar, en wie klikt er niets es even op zo’n blog gewoon om te kijken wat voor vlees er in de kuip zit? Exposure is dus zelfbevestigend. Je krijgt meer kliks. En naar het schijnt gaat het daar allemaal om: hoe meer kliks, hoe beter.

Je zou als schrijver van veel te lange posts die posts natuurlijk kunnen opdelen in voldoende kleine stukjes, kleine postjes en die meteen achter elkaar kunnen lanceren zodat je héel snel groeit en in de lijst van de dag terecht komt.

Heel mooi, maar nadeel van een blog is dat het laatst verstuurde ook het laatst gepubliceerde wordt. Bovenaan. En dat je, wanneer je een heel betoog met zegge een dozijn paragrafen opdeelt en oplaadt in evenveel posts, je dat betoog achterste voren gefragmenteerd en dus onleesbaar in je blog terecht ziet komen.

De oplossing is dan om al die aparte postjes in omgekeerde volgorde te versturen, zodat ze weer in de juiste volgorde en dus leesbaar gepubliceerd worden.

Je zou elke postje bovendien kunnen nummeren zodat de logische volgorde ervan nog duidelijker is. (We gaan die nummering dadelijk dus ook even fiksen.)

Zijsprong:

(Dat omgekeerd gepubliceerd worden is trouwens evenzeer een probleem als je dus een roman of een verhaal in hoofdstukken in een blog zou willen publiceren: een roman of een verhaal wil door de band ook starten met wat er het eerst gebeurd is – en een blog wil starten met het laatst gebeurde. Je zou dus ook je roman in de blogsectie kunnen publiceren door de hoofdstukken in omgekeerde volgorde te lanceren zodat ze toch in de juiste volgorde zichtbaar worden, maar dan neem je dus wel heel de berichtensectie ervoor in beslag. Waar moet je dan terecht met je eigen posts? Ik zou dit betoog over de snelst groeiende blog zelfs niet aan de man hebben kunnen brengen als net hiér dus de roman Liefde en Hondjes te lezen was geweest!

(U kunt hem natuurlijk wel elders lezen. Misschien heeft u dat ook nog niet gedaan. Ga dan gewoon eens kijken, bijvoorbeeld lukraak in pakweg

Hoofdstuk 3 (relatief weinig bezocht dusver, verdient beter, ga u er eens naartoe en troost dit arme hoofdstuk!)

Hoofdstuk 7 (heilig getal!)

Hoofdstuk 12 (deelbaar door 1, 2, 3, 4, 6 en 12!)

Hoofdstuk 21 (echt willekeurig, 21, hoewel: 2=1+1)

Of hoofdstuk 29 (aangrijpend slot, bovendien véel aardige illustraties).

Er staan trouwens bij zo goed als àlle hoofdstukken leuke prentjes bij de tekst. Dus als u niet graag leest, heeft u er zo toch nog fijn voldoening van.)

Gelukkig kun je zo’n roman dus ook nog in de ‘Pages’ van WordPress stoppen (zoals WordPress zelf aanbeveelt in How to Make a Book, dank je wel, WordPress, ik heb dat soort handige raadgevingen nooit gevonden bij Blogger e.a.!). Al is ook dat geen perfecte oplossing. Je hebt dus een widget met als titel Pages, maar wat er in staat zijn de titels van hoofdstukken. En je moet dan per hoofdstuk toch nog ingewikkelde (of/en lullige?) kunstgrepen uitvoeren om de lezer de bladzijdes per hoofdstuk te laten onderscheiden.

Je zou ook naar elke afzonderlijke bladzijde van je boek kunnen laten verwijzen in de widget ‘Pages’. Zo was ik trouwens deze site beginnen op te bouwen, maar als je ziet hoe lang de widget ‘Pages’ al wordt, gewoon met een boek van 29 hoofdstukken, dan kun je je wel voorstellen hoe ver ie zou doorlopen met 555 afzonderlijke bladzijdes!

Die widget ‘Pages’ is trouwens niet het enige probleem: Patricia Müller ( http://www.patriciamuller.com/) , de Braziliaanse, jonge, beeldschone en uitermate menslievende, lieve ontwerpster (waarmee ik gisteren nog een heerlijke mojito gedronken heb) van het thema Connections dat we voor deze blog gebruiken, heeft boven de titelbanner van de blog een navigatiebalk voorzien die de inhoud van de widget ‘Pages’ nog eens horizontaal herhaalt, en gut, in een nog groter lettertype ook, zodat bij een overvloed van inhoud bij ‘Pages’ die horizontale navigatiebalk groeit en groeit, over de titelbanner heen zelfs, heel lelijk, brrr, héel de site uit z’n voegen! Wat meer is, die navigatiebalk kun je niet wegkrijgen. Hij zit vast aan het thema, en aan thema’s mag je van WordPress niet raken! Ik stop hiermee want het wordt ingewikkeld en ingewikkeld schrikt bezoekers af. Terug naar de hoofdlijn🙂

Goed. We gaan dus proberen om de rubriek ‘snelst groeiende blog’ relevant te maken door er zelf in terecht te komen. We delen deze tekst op in postjes, we nummeren ze, en we lanceren ze in éen ruk!

Ik denk plotseling aan nog een bijkomend probleem: hoeveel blog items publiceert WordPress achter elkaar? Gaan mijn aparte postjes wel allemaal mooi achter elkaar in beeld komen? We kunnen gaan kijken achter de schermen hoeveel posts er in beeld gebracht worden en ons daar aan aanpassen. Of misschien kan ik er zelf bepalen hoeveel posts ik in beeld breng. Ik ga even kijken! Op hoop van zegen! – En als het niet lukt om ze allemaal in beeld te brengen, ach, misschien staat er toch voldoende in beeld om Liefde en Hondjes in onze rubriek te wurmen. We zien wel. (Psst! Ik ben intussen in de machinerie van WordPress gaan kijken en je kunt dus het aantal zichtbare posts aanpassen. Ik heb er dus voor het gemak heel gul 20 blogs van gemaakt.)

Nog een nadeel is dat ik met deze actie meteen mijn ideaal verloochen. Mijn ideaal was niet om een blog op te zetten, maar wel een bloek, een boek. Mijn ideaal was om het daarbij te houden op éen enkel blogbericht waarin ik met veel te veel trommen en bazuinen het boek aanbeveel dat de bezoeker dan ofwel hoofdstuk per hoofdstuk in de widget ‘Pages’ kan vinden, ofwel stap per stap door op de pijltjes te klikken na elk hoofdstuk. Dat idee van ‘éen enkel blogbericht’ is nu natuurlijk helemaal aan flarden. Zucht zucht. – Maar ach, als mijn geweten mij al te zeer opbreekt, kan ik nog al deze berichten opnieuw uitvegen en het allereerste enige bericht laten staan of zelfs herpubliceren. Het internet is toch handig, als je even nadenkt!

Lieve lezer, ik ga er nù gelijk aan beginnen, wens me veel sterkte toe, want ik zal het nodig hebben!

Als Liefde en Hondjes morgen wie weet in de rubriek ‘snelst groeiende blogs’ sta, stuur mij dan even een reactie om het mij te melden, eh?

Sta ik er niet in, ach wat dan, want die rubriek is toch niet relevant!

Ciao!

Hallo jongens!

(ja, waarom ‘jongens’? Omdat dus meestal jonge heren deze site komen opzoeken!)

Ik kan mezelf niet meer bedwingen en hoewel ik het berichten schrijven aan de kwekkwekkende rest van de wereld wou overlaten, ga ik dus toch zelf een twéede post schrijven! Sorry!

Schrijver dezes heeft nu tien dagen kunnen toekijken op de ontwikkeling van de statistieken bij deze blog en ja hoor, er wordt al een beeld zichtbaar! Terwijl de ‘klik in het vakje wat u bent’-truc op de pagina ‘Welkom!’ in de traditie van de site enkel een onnozele grap was om wat te dollen met het gebruikelijke marketinggeneuzel over doelgroepen en om meer kliks te verzamelen door het geachte publiek wat heen en weer te sturen, blijkt nu dat het een fraai apparaat is om te enquêteren bij de bezoekers.

Jong en man!

Het lijkt er op dat iedereen serieus antwoordt en zichzelf laat noteren zoals ie zichzelf ziet. En bijna iedereen blijkt dan graag jong te zijn en man! Niemand wil oud zijn! Dames (meer…)

Goed, er moeten dus posts in een blog staan volgens mijn moeder, en hier is er dus éen! Maar eigenlijk kun je hier dus gewoon lekker een boek lezen.

Een boek?

Een dik boek – over liefde (sex dus!), over mannen en vrouwen – en honden, over jong en oud, over grote moed en een hardnekkige strijd op leven en dood, een strijd van heb ik jou daar om de mensheid te redden, een strijd met inzet van alle middelen der moderne technologie (je zou haast denken dat het SF, science fiction is!), een strijd van panoramische envergure in een verhaal dat véel beter is dan ‘waar gebeurd’, een verhaal dat zich afspeelt in het eigenste hart der beschaving, een verhaal dat voor éen keer niet krentenkakkerig doet met het aantal woorden, een verhaal verlucht met zoveel aardige (vinden wij toch) prentjes.

Evengoed is het toch ook weer een verhaal in een intieme sfeer. Een verhaal waarbij schrijver en lezer elkaar horen ademen … – een verhaal om stil van te worden. Apart, levensecht en roerend!

Mooi, heh? Nog een goeie dag verder.

Boh, we gaan het niet moeilijk maken, klik hier of hier en je ben’t aan ’t lezen!