lieve-lieve-vrienden-80-perscent-frame.jpg

 

reve-in-de-hemel-inkt-v-grijs-en-rood-50-gedeeld-door-40-percent-frame.jpg

Ik ben nu negentien maanden altegader dood. Maar ik laat u gaarne weten: ik voel mij hier allerbest in den hemel, knus gezeten tussen God en zijne Heilige Moeder de Maagd Maria en omringd door ik weet niet hoeveel miljoenen godsvruchtig knielende en hardop biddende goede katholieken. Niet langer leef ik verteerd en verscheurd tussen mijn gebieders, de tot tomeloosheid voerende drank enerzijds, en mijn ongeremde aardse liefdevolle neiging naar vossenholen anderzijds, want ik rust nu voor eeuwig in vrede. Voor eeuwig de troost van wierook en duizenden flakkerende kaarskens – het is welhaast alsof ik mij weder in de kerk van Weert bevind.

Vaarwel Matroos Vos! Vaarwel Woelrat! Vaarwel Teigetje! Vaarwel, want ik aanschouw nu alleen nog God. Over tien minuten ga ik trouwens weder de hemelse liefde met Hem beleven, maar ik wijs u vooralsnog even met genoegen en aandrang op Liefde en Hondjes. Moet u lezen! Het is natuurlijk geen literatuur. Het is gelul. Maar ik hou van lullen, en het is beter dan dat van Brusselmans bijvoorbeeld die mij altijd zo slaafs na-aapt.

Ik wens ulieden veel liefde toe, maar gij zult het dus nu zonder mij moeten doen. Uw –

gerard-80-percent-frame.jpg

PS: ik maak nog even reclame voor een paar boeken. Beter bestaat niet!

het-boek-van.jpg

het-hijgend-hert.jpg

nader-tot-u-groot.jpg

Te krijgen bij Bezige Bij, Veen en zo. En voor het geval dat u toch liever een slecht boek doorneemt (en zijn zoveel mensen die alleen maar slechte boeken lusten!):

geschiedenis-vl-letterkunde-15-percent.jpg De Geschiedenis van de Vlaamse Letterkunde is gelukkig niet meer te krijgen is in de reguliere handel, denk ik. Hoewel. Misschien misschien misschien nog bij Bert Bakker.

 

Advertenties

georges-aan-tapkast-betere-frame.jpgVandaag even serieus. Jonger dan 16? Verlaat dan nu deze site! Ga hier kijken!

Op Geenstijl haalde gisteren 12 november de Nederlandse politicus Boris van der Ham (D66) vanalles uit zijn grote neus. Hak op de tak, maar dat moet natuurlijk als je een mix wil die boem doet en aandacht trekt: zet de heren van Club tegenover de heren Bijbelvasten en klaar is kees! Gelijk druk gedoe, want beide partijen klimmen meteen op hun paard. De Club is héel actief op het net. Kijk naar het succes van Talk of the Town. En de Bijbelvasten idem ditto. Kijk naar goedgelovig.nl.

Mooi, Boris. Maar je hebt het naast de geoorloofdheid van bepaalde relaties tussen mensen ook even over dieren. En nou moet er misschien net op dat punt ook even een en ander uitgebeend worden! Misschien ligt dàar nog een grote taak voor de progressieve politiek!

Zo leven er in onze moderne maatschappij bijvoorbeeld duizenden en duizenden dames in een affectieve relatie, niet met een heer, en niet met een andere dame, maar met hun hondje. Wanneer gaat daar eindelijk erkenning voor komen? Wanneer gaat daar een wettelijke regeling voor geformuleerd worden?

Is het niet beter dat deze dames lekker thuis op de canapé samen met hun huisdier openlijk de liefde kunnen beleven in een hechte, stabiele verbintenis? Is dat ook niet beter voor de maatschappij? En zelfs voor God? Of moet het allemaal stiekem blijven gebeuren? Alsof er wat fout is aan het fysiek uitdrukken van een grote genegenheid! Als relaties niet stabiel mogen zijn, worden ze trouwens vanzelf al vlug improvisatie, haastwerk, kunst- en vliegwerk. En is dàt goed? Gaan wij duizenden dames ertoe verplichten om ’s avonds bij nacht en ontij park en steeg te frequenteren op zoek naar zwerfhondjes die al even hard in nood zijn als zijzelf? Om uren te cruisen in de regen, met of zonder paraplu, op zoek naar affectie? Is dàt gezond? Vooral voor de oudjes? Moeten ze lelijke ziektes opdoen? Of hun handtas brutaal uit hun handen gerukt zien?

Of mogen we het nog ooit beleven dat kerk en overheid de basis leggen voor een civil union of wie weet zelfs een echt transspecistisch huwelijk? Gaan we nog met eigen ogen zien hoe mevrouw en Fikkie dan voor het altaar staan? Gaan we haar dan horen zeggen: ‘Ja, ik wil?’ Wat Fikkie dan moet antwoorden is nog wel de vraag, maar dat valt m.i. wel best in overleg met deskundigen vast te leggen door kerk en overheid in een goed uitgewogen protocol. Ik suggereer zelf het volgende:

Waf! = ja!

Grr! = nee!

 

Meer uitleg over hondentaal overigens in Voetnoten bij Liefde en Hondjes.

In plaats van God (zwijgt altijd) heeft Carla (zwijgt nooit) gesproken.

Verliefdheid (27):

al-en-bing-bang-en-verliefd-frame.jpg

Woede (25):

al-huilt-van-woede-iii-frame.jpg

Walg (14):

al-disgust-grijswaarde-frame.jpg

Treurigheid (5):

al-sad-grijswaarde-frame.jpg

Carla (met de C van Cut) is de zus van Bart, en wij kunnen niet om haar heen omdat ze even met de fiets is komen langsrijden om Bart de Corsa weer af te pakken.

Ik en Bart zitten nog altijd voor de portable van mijn moeder. We proberen die zo hard mogelijk af te schermen, maar ze ziet per abuis toch de illustratie bij Bart komt weer zeiken.

– Leuk leuk leuk zelfportretje, zegt ze. Dit dus:

bing-sad-grijs-frame.jpg In dank aanvaard. Ik ga het Carla niet vertellen, want vrouwen kun je maar beter niet tegenspreken, maar ik wil de bezoeker dit toch graag op het hart drukken: ik sta dus niet op dat prentje! Ik ben zestien! Geen zeventig zoals de figuur op de tekening (Bing)! En ik gebruik geen stok om te lopen!

Ik gebruik die illustratie gewoon omdat ze zo treffend grote treurigheid verbeeldt. Net daarover gaat natuurlijk Liefde en Hondjes. Heftige emoties als verliefdheid, woede, walg, en treurigheid. – Maar niet bij mij! Wel bij de personages. Vooral bij de helden Al en Bing.

Voor wie nog niet ver is met het lezen van L & H: Al en Bing zijn allebei in een liefdesrelatie verwikkeld met de mooie Gerrie. Een boeiende driehoeksrelatie die tot enorm veel interessant lief en leed leidt dus. Ondertussen redden zij bovendien de wereld van de dictatuur. Romantiek en spanning samen! Wat moet je nog meer hebben in een roman?

bing-sad-grijs-frame.jpgBart is al 18, mag dus auto rijden en is met de Corsa van zijn zus speciaal langsgekomen om even hard tegen mijn been te piesen. Want wat heb ik nu weer met die blog uitgevreten! Te druk! Te veel tekst!

– Te veel tekst? Ik gebruik, zeg ik, behalve in Bart is boos toch bijna geen tekst meer!

(Terwijl ik een tekstofiel ben. Maar dat is niet langer politiek correct! Mag niet meer. Ik wou dat ik pedofiel was. Daar ben je tegenwoordig beter mee af!)

– En te verward, te ingewikkeld, zegt ie, want te veel verhaal, te veel ketenvorming. Je wil er telkens toch weer een roman van maken! Georges, je weet toch dat dat je gemiddelde onnozele bezoeker van zijn melk raakt van hopen berichten die samen een verhaal willen zijn, want ze komen gatverdamme in omgekeerde volgorde in je blog terecht! Georges; er zit al een heel boek bij je blog, je moet er geen meer bij schrijven! Leer jij dan nooit bij?

Ik buig het hoofd. Grote treurnis overkomt mij.

Te veel kleurtjes, zegt ie, te lange berichten! Te veel berichten achter elkaar! Je bezoekers lusten geen boterham van een meter! En bedenkelijke humor. Jongen toch! Dan is je boek een toonbeeld van nuance. Zachte kleuren. Consequent aangehouden. Kleuren die rust brengen. Welbehagen. Leuke, goed afgewerkte prentjes in éen toon die die rust niet verstoren. Fijne, uitgebalanceerde lay out.

– Bart, zeg ik, je hebt gelijk, dat boek is een fijn, uitgewogen boek, maar daar heb ik vier jaar over gedaan! Van mijn twaalfde tot mijn zestiende! Hier en daar staat er een leuk prentje ter verluchting, juist, maar wie zei er dat ik beeld moest gebruiken in élk bericht omdat de lezer Béeld wil? Televisie als het ware? Internetadviseur Bart! Dus nu knoei ik tot mijn handen bloeden om op korte termijn de bladspiegel van elk bericht met illustraties goed te krijgen met onzichtbare tabellen. En prentjes. En die ik op juiste grootte moet krijgen! Hoeveel keer moet ik niet over en weer naar Photo Studio om ze te resizen en weer op te laden? En aan het eind van de dag zien ze er nog altijd lomp uit!

– En dan? zegt ie.

En weg is ie.

Hij heeft gelijk. Het moet gewoon goed zijn. Ik denk dat ik maar es op bed ga liggen om een Crisis te hebben en dat ik daarna Gods hulp ga afsmeken.

Excuus, mensen!

 

Wij excuseren ons voor ons vorige bericht. Maar gelijk voelen wij ons gesterkt in onze drang om féiten te rapporteren. Wij spraken van een succes voor het line-dancen op het kerkhof sinds éen november. Wat blijkt: het succes is alweer groter dan we dachten! Wij spraken van vierentwintig line-dancers.

vierentwintig-skeletten-70-percent-frame.jpg

Fout!

Dik fout! Hun aantal is alweer verdubbeld:

achtenveertig-skeletten-kaki-plus-frame-70-percent.jpg

Ziet u ook die vage streep die in het midden van boven naar beneden loopt? Dat is licht uit de hemel. God die ziet dat dit goed is. Al zou een ongelovige kunnen denken dat dit gewoon een geval is van klote grafiek.

In elk geval 48 line-dancers, dat is even wat anders dan 2 chachacha trutten! Poe!

Soort advertentietje.

Volgens mijn moeder moet je personalizeren. Zonder personalizeren no success! ‘Kijk,’ zegt moeder, ‘maar naar Jan Marijnissen!’ Naar Rita Verdonk! Naar Wilders (wat een vondst, die hoge hoop peroxide haar!)! Naar Wouter Bos (ach, ja misschien is het bij hem wat minder gelukt, maar toch, en hij is zo lief!)! Maar intussen vindt mijn moeder deze site zo onpersoonlijk dat ze er vaak ’s avonds op de bank stilletjes van in haar zakdoek zit te huilen! En daar word ik dan weer zo beroerd van dat ik op mijn beurt geluidloos ga liggen janken in mijn kamertje. Deur dicht. Op mijn bed. Ik lig dan uren lang schuldbewust snikkend hard in mijn kussen te bijten, want ik zit wel flink gewrongen! Ik benenerzijds graag mijn moeder ter wille. Maar ik heb anderzijds geen zin inkijk te bieden op hoe ik eruit zie. En wel hierom:

  1. Ik wil helemaal niet door iedereen herkend worden op straat. Ik ben mijn moeder niet. En evenmin Paul de Leeuw.
  2. Ik wil graag zo privé mogelijk, zo geheim mogelijk, zo onzichtbaar mogelijk door het leven. Graag alles wel verschrikkelijk hard manipuleren, maar je mag niks merken van mijn onzichtbare hand. Cfr. God.
  3. Ik ben te lelijk voor publieke optredes.

Maar de bezoeker mag ook wat hebben van mijn moeder. Daarom stel ik hem voor te denken dat op deze afbeelding sta:

georges-kijkt-om-hoek.jpg

Ik dus! Of toch niet?

Het personalizeert natuurlijk geweldig! Het aantal kliks op de site piekt meteen, zie ik al.

Ach, ik heb die illustratie gewoon uit Liefde en Hondjes. Je kunt hem in zijn natuurlijke omgeving terug vinden in hoofdstuk 23 van Liefde en Hondjes, ‘You must be moy broide’. Ga er even kijken op pagina 426. En geniet van het hoofdstuk. Erg pakkend! (Wie tenminste kan lezen. Wie dat niet kan, zie korte inhoud.)

Toedeloe!